DH 108
catho- “Nós … sabemos que Cornélio foi eleito bispo et Chrisda santíssima Igreja católica por Deus onipotente e conpor Cristo, Senhor nosso; confessamos o nosso erro, sumus fomos vítimas de uma impostura, fomos envolvidos videbamur num palavrório pérfido e capcioso. De fato, embora schismatico parecesse como se tivéssemos certa ligação com sem- <esse> homem cismático e herege, o nosso coração unum Deum contudo ficou sempre na Igreja; pois não ignoraconfessi mos que há um só Deus, um só Senhor, o Cristo, o in qual confessamos, um só Espírito Santo; que deve haver um só bispo [preposto] na Igreja católica.” Fábio de Antioquia, ano 251 por Eusébio de Cesaréia, Historia Ecclesiae VI 43, 11. (GChSch) 618 13-19 / PL 3, 765AB / PG 20, 621A / Routh e ministérios eclesiásticos Aquele protetor do evangelho [Novaciano] não
“Nos … Cornelium episcopum sanctissimae licae Ecclesiae, electum a Deo omnipotente to Domino nostro scimus; nos errorem nostrum fitemur; imposturam passi sumus; circumventi perfidia et loquacitate captiosa; nam etsi quasi quandam communicationem cum et haeretico homine habuisse, cor tamen nostrum per in Ecclesia fuit, nec enim ignoramus, esse, et unum Christum esse Dominum, quem sumus, unum Spiritum Sanctum, unum episcopum catholica Ecclesia esse debere [praepositum]”. 109: Carta “ 7 Ina 7 7 ”, ao bispo Fragmento de uma carta perdida, conservado Ed.: E. Schwartz, Eusebius Werke 2: Kirchengeschichte 3, 23s. – Reg.: JR 106, com acréscimo. Hierarquia 4O