DH 2093
Nisto, portanto, a diligência dos pastores se empenhará não tanto em intimidar alguns quanto à recepção freqüente e quotidiana da santa comunhão, nem em estabelecer dias de comunhão geral, mas antes julgue se, a si mesma, ou aos párocos, ou aos confessores cabe discernir o que a cada um deve ser permitido; e certamente cuide que ninguém que acede ao sagrado banquete de modo freqüente ou quotidiano seja rejeitado.
In hoc igitur pastorum diligentia potissimum invigilabit, non ut a frequenti aut quotidiana sacrae communionis sumptione unica praecepti formula aliqui deterreantur, aut sumendi dies generaliter constituantur, sed magis quid singulis permittendum, per se aut parochos seu confessarios sibi decernendum putet; illudque omnino prohibeat, ut nemo a sacro convivio, seu frequenter seu quotidie accesserit, repellatur …