DH 2526
- Venero também e acolho os S í n o d o s u n iv e r- - s a i s como segue, isto é: o p r i m e i r o < C o n c í - l i o > d e N i c é i a [*125-129], e confesso o que nele foi definido c o n t r a Á r i o , de condenada memória: <a saber,> que o Senhor Jesus Cristo é Filho de Deus, nascido unigênito do Pai, isto é, nascido da substancia do Pai, não feito, consubstancial ao Pai, e que foram justamente condenadas no mesmo Sínodo estas palavras: “que uma vez não existiu” ou “que foi feito do que não era ou de uma outra substância ou essência”, ou “que o Filho de Deus é mutável ou alterável”.
Veneror etiam et suscipio u n iv e r s a l e s S y n o d o s , prout sequitur, videlicet: N i c a e n a m p r i m a m [*125-129], et profiteor, quod in ea c o n t r a A r i u m damnatae memoriae definitum est, Dominum Iesum Christum esse Filium Dei ex Patre natum unigenitum, id est ex substantia Patris natum, non factum, consubstantialem Patri, atque impias illas voces recte in eadem Synodo damnatas esse, ‘quod aliquando non fuerit’, aut ‘quod factus sit ex iis, quae non sunt, aut ex alia substantia vel essentia’, aut ‘quod sit mutabilis vel convertibilis Filius Dei’.