DH 2680
80. A regra I que estabelece universalmente e de modo indiscriminado: “a condição regular ou monástica por sua natureza não pode conciliar-se com o cuidado das almas e com as funções da vida pastoral, e sobretudo não pode ter parte na hierarquia : eclesiástica, sem colidir frontalmente com os princípios da própria vida monástica” 1 , 590 falsa, perniciosa, injuriosa aos santíssimos Padres e Prelados da Igreja que uniram as instituições da vida regular com as funções da ordem clerical, contrária a um piedoso, antigo, aprovado costume da Igreja e às prescrições dos Sumos Pontífices: como se “os monges, aos quais dá prestígio a seriedade dos costumes e a santa disposição de vida e de fé”, não com direito “se associassem às funções . clericais”, e não somente sem ofensa da religião, mas também com grande utilidade para a Igreja 2 .
80. Regula I, quae statuit universe et indiscriminatim: “statum regularem aut monasticum natura sua componi non posse cum animarum cura cumque vitae pastoralis muneribus, nec adeo in partem venire posse ecclesiasticae hierarchiae, quin ex adverso pugnet cum ipsiusmet vitae monasticae principiis” 1 falsa, perniciosa, in sanctissimos Ecclesiae Patres et Praesules, qui regularis vitae instituta cum clericalis ordinis muneribus consociarunt, iniuriosa, pio, vetusto, probato Ecclesiae mori Summorumque Pontificum sanctionibus contraria: quasi “monachi, quos morum gravitas et vitae ac fidei institutio sancta commendat”, non rite, nec modo sine religionis offensione, sed et cum multa utilitate Ecclesiae “clericorum officiis aggregentur” 2