Denzinger · DH 378

DH 378

Cân. 8. Se alguém sustenta que alguns podem chegar à graça do batismo por via da misericórdia, outros ao contrário por meio do livre-arbítrio, que consta ser viciado em todos quantos nasceram a partir da prevaricação do primeiro homem, se mostra estranho à verdadeira fé. Pois afirma que o pecado do primeiro homem não enfraqueceu o livre-arbítrio de todos ou decerto o pensa lesado de tal modo que todavia alguns sejam capazes de poder alcançar, por si mesmos, sem a revelação de Deus, o mistério da salvação. Quão contraditório isto seja, o assegura o próprio Senhor, que testemunha que não alguns, aliás, ninguém, pode chegar a ele senão “quem o Pai atraiu” [cf. Jo 6,44], como também diz a Pedro: “Bem-aventurado és tu, Simão, filho de Jonas, porque não foi a carne e o sangue que to revelou, mas o meu Pai que está nos céus” [Mt 16,17]; e o Apóstolo: “Ninguém pode dizer ‘Senhor Jesus’ senão no Espírito Santo” [cf. 1Cor 12,3] 1 .

Latim

Can. 8. Si quis alios misericordia, alios vero per liberum arbitrium, quod in omnibus, qui de praevaricatione primi hominis nati sunt, constat esse vitiatum, ad gratiam baptismi posse venire contendit, a recta fide probatur alienus. Is enim non omnium liberum arbitrium per peccatum primi hominis asserit infirmatum, aut certe ita laesum putat, ut tamen quidam valeant sine revelatione Dei mysterium salutis aeternae per semetipsos posse conquirere. Quod quam sit contrarium, ipse Dominus probat, qui non aliquos, sed neminem ad se posse venire testatur, nisi “quem Pater attraxerit” [cf. Io 6,44], sicut et Petro dicit. “Beatus es, Simon BarJona, quia caro et sanguis non revelavit tibi, sed Pater meus, qui in caelis est” [Mt 16,17]; et Apostolus: “Nemo potest dicere Dominum Iesum nisi in Spiritu Sancto” [cf. 1 Cor 12,3] 1 .

Abrir no Denzinger completo →