DH 4188
3. Nesta Igreja de Deus, una e única, já desde os primórdios surgiram algumas cisões 1 , que o Apóstolo censura asperamente como condenáveis 2 . Nos séculos posteriores, porém, originaram-se dissensões mais amplas, e comunidades não pequenas separaram-se da plena comunhão da Igreja católica, algumas vezes não sem culpa dos homens de um e doutro lado. Aqueles, porém, que agora nascem em tais comunidades e são instruídos na fé de Cristo, não podem ser acusados do pecado da separação, e a Igreja católica os abraça com fraterna reverência e amor. Pois os que crêem em Cristo e foram validamente batizados, estão numa certa comunhão, embora não perfeita, com a Igreja católica. Decerto, as discrepâncias que de vários modos existem entre eles e a Igreja católica – quer em questões doutrinais e às vezes também disciplinares, quer acerca da estrutura da Igreja – criam não poucos e por vezes muito graves obstáculos à plena comunhão eclesiástica, os quais o movimento ecumênico visa a superar. No entanto, justificados no batismo pela fé, são incorporados a Cristo 3 e, por isso, com direito se honram com o nome de cristãos, sendo justamente reconhecidos pelos filhos da Igreja católica como irmãos no Senhor 4 .
3. In hac una et unica Dei Ecclesia iam a primordiis scissurae quaedam exortae sunt 1 , quas ut damnandas graviter vituperat Apostolus 2 ; posterioribus vero saeculis ampliores natae sunt dissensiones, et [93] Communitates haud exiguae a plena communione Ecclesiae catholicae seiunctae sunt, quandoque non sine hominum utriusque partis culpa. Qui autem nunc in talibus Communitatibus nascuntur et fide Christi imbuuntur, de separationis peccato argui nequeunt, eosque fraterna reverentia et dilectione amplectitur Ecclesia catholica. Hi enim qui in Christum credunt et baptismum rite receperunt, in quadam cum Ecclesia catholica communione, etsi non perfecta, constituuntur. Profecto, ob discrepantias variis modis vigentes inter eos et Ecclesiam catholicam tum in re doctrinali et quandoque etiam disciplinari tum circa structuram Ecclesiae, plenae ecclesiasticae communioni opponuntur impedimenta non pauca, quandoque graviora, ad quae superanda tendit motus oecumenicus. Nihilominus, iustificati ex fide in baptismate, Christo incorporantur 3 , ideoque christiano nomine iure decorantur et a filiis Ecclesiae catholicae ut fratres in Domino merito agnoscuntur 4 .