DH 4752
30. A história do homem se desenvolve a partir da natureza que ele recebeu de Deus, na livre realização dos fins para os quais orientam e o impelem as inclinações tanto de sua natureza como da graça divina. Mas, como a liberdade do homem é finita e exposta a erro, seu desejo pode voltar-se para algo que de bem só tem a aparência: ora, se opta por um falso bem, ele falta à sua vocação à liberdade. Por seu livre-arbítrio o homem tem direito sobre si mesmo e agindo livremente pode realizar um bem ou destruí-lo.
[566] 30. Homo decursu temporis evolvitur super fundamentum naturae, quam ipse a Deo accepit, libere ad effectum deducendo fines in quos eum inclinant feruntque cum eiusdem naturae, tum gratiae divinae propensiones. At cum hominis libertas finita sit et errori obnoxia, eius appetitus in id, quod solum boni speciem prae se fert, potest verti: si vero falsum bonum homo eligit, vocationi suae libertatis ipse minime respondet. Homo per liberum arbitrium sui iuris est: at libere agens potest aut bonum aliquod efficere aut destruere.