DH 4814
31. … Neste desígnio divino, que começa na eternidade em Cristo – “imagem” perfeita do Pai – e nele, “princípio, Primogênito dentre os mortos” [Cl 1,15], culmina, insere-se a nossa história, marcada pelo nosso esforço pessoal e coletivo para elevar a condição humana, superar os obstáculos que reaparecem continuamente ao longo do nosso caminho, dispondo-nos assim a participar da plenitude que “habita no Senhor” [Cl 1,19] e que ele comunica “ao seu Corpo, que é a Igreja” [Cl 1,18; cf. Ef 1,22s]; enquanto que o pecado, o qual sempre nos insidia e compromete as nossas realizações humanas, é vencido e resgatado pela “reconciliação” operada por Cristo [cf. Cl 1,20]. Aqui, as perspectivas se alargam. Reencontra-se o sonho de um “progresso indefinido”, transforma- 1139 do radicalmente pela óptica nova aberta pela fé cristã; esta assegura-nos que tal progresso só é possível porque Deus Pai decidiu, desde o princípio, tornar o homem participante da sua glória em Jesus Cristo ressuscitado, no qual “temos a redenção, pelo Seu sangue, a remissão dos pecados” [Ef 1,7]; e nele quis vencer o pecado e fazer com que este servisse para o nosso maior bem 1 , que supera infinitamente tudo quanto o progresso pode realizar. …
31. … [554] … Huic Dei consilio, quod initium ducit ab aeternitate in Christo – perfecta “imagine” Patris – quodque fastigium in eo habet, “qui est principium, primogenitus ex mortuis” [Col 1,15], nostra includitur historia, quae nostro privato et publico denotatur labore, ut hominum condicio melior reddatur, necnon difficultates vincantur in itinere frequenter nobis occurrentes, ita ut ad plenitudinem nos comparemus participandam, quae “habitat in Domino” [Col 1,19], quamque ipse tradit “Corpori suo, quod est Ecclesia” [Col 1,18; cf. Eph 1,22s], dum peccatum, quod nobis semper insidiatur nostraque laedit opera, vincitur ac redimitur “reconciliatione”, quam operatus est Christus [cf. Col 1,20]. Rerum prospectus hic amplior fit. Optatum infinitae cuiusdam “progressionis” recuperatur, in aliud tamen penitus mutatum nova quadam visione christiana fide patefacta, unde accipimus eiusmodi progressionem haberi tantummodo posse, quod Deus Pater inde a principio voluerit suam gloriam cum homine communicare in Christo Iesu a mortuis excitato, “in quo habemus redemptionem per sanguinem eius, remissionem peccatorum” [cf. Eph 1,7], in eoque voluerit peccatum vinci nostrumque maximum in bonum converti 1 , quod infinite superat quidquid progressio assequi potest. …