DH 946
[C e n s u r a : os artigos acima citados,] … Nós os declaramos, por sentença, enquanto contrários à sagrada Escritura e inimigos da fé católica, heréticos ou semelhantes à heresia e errôneos; e também que os acima citados Marsílio e João são hereges, ou mais, manifestos e notórios heresiarcas. mar. 1329 Ekkardus [como ele mesmo escreve], Aychardus etc.) teve set. 1326, por ordem do arcebispo de Colônia, Heinrich von outros 59. As atas desta acusação foram publicados por A. em ArchHDLMA 1 (1926) 157-268. O apelo de Eckhart ao Todavia, sua causa foi levada à cúria avignonense. Desta temos seguida abreviado com “Vav”) (publicado por F. Pelster em des Mittelalters 2 [Munster 1935] 1109-1124), no qual são como a apontamos por meio de “cf. Vav”), que, mais tarde, João XXII. O Papa se limitou a mandar, em 15 abr. 1329, uma tornada pública unicamente em sua diocese e em sua província Les documents des Archives Vaticanes, doc. VIII, in: 2 (1886) 636– 640 / DuPlA 1/I, 312b-314a. Com o estudo H. Denifle (ArchLKGMA 2 [1886] 684), particularmente J. e M.H. Laurent OP (na edição acima referida). Os loci das Eckhart. Die deutschen und lateinischen Werke, ed. em nome ed. ainda não completa [abreviada adiante segundo suas = LW]). 1 [1937ss]) [proposições 1 3]. 2ª ed. (por K. Weiss: LW 1) [propos. 16s]. [propos. 23]. / G. Théry, Le commentaire de maître Eckhart sur le livre 4 [1929] 233-394) [propos. 19]. K. Christ – J. Koch: LW 3 [1936ss]) [propos. 2 4-7 18 25].
[C e n s u r a : Articulos praedictos] … velut sacrae Scripturae contrarios et fidei catholicae inimicos, haereticos, seu haereticales et erroneos, necnon et praedictos Marsilium et Ioannem haereticos, immo haeresiarchas fore manifestos et notorios sententialiter declaramus. 950-980: Constituição “In agro dominico”, 27 Mestre Eckhart OP (em latim, além de Echardus também pela primeira vez de responder por suas doutrinas em 26 Virneburg. Primeiro lhe foram censurados 49 artigos, depois Daniels em BeitrGPhThMA 23/V (1923) e por G. Théry, Papa (13 fev. 1327) foi impedido pelos seus adversários. uma relação, o “votum teologicum avinionense” (em BeitrGPhThMA suplemento III = Aus der Geisteswelt tratadas todas aquelas proposições (em seqüência diferente, depois da morte de Eckhart, foram condenadas na bula de cópia desta bula ao arcebispo de Colônia, para que fosse eclesiástica. Ed.: M.H. Laurent, Autour du procès de Maître Eckhart. DivThomPl 39 (1936) 436-444 / H. Denifle, in: ArchLKGMA das fontes das frases desta bula destacaram-se, ao lado de Koch (ThQ 113 [1932] 152-156; ArchFrPr 30 [1960] 52) fontes são citadas, via de regra, segundo a edição Meister da Deutsche Forschungsgemeinschaft (Stuttgart-Berlin 1936ss; partes: Die deutschen Werke = DW; Die lateinischen Werke Aa’ = Expositio libri Genesis, 1ª ed. (por K. Weiss: LW Ab’ = Liber parabolarum Genesis, ou Expositio libri Genesis, B’ = Expositio libri Exodi (ed. K. Weiss: LW 2 [1954]) C’ = Expositio libri Sapientiae (ed. J. Koch: LW 2 [1958ss] de Sagesse, in: ArchHDLMA 3 [1928] 321-443; D’ = Expositio sancti Evangelii secundum Johannem (ed.