DH 1512
2. “Se alguém afirma que a prevaricação de Adão prejudicou a ele só e não à sua descendência”; que perdeu somente para si e não também para nós, a santidade e a justiça recebidas de Deus; ou que, manchado pelo pecado de desobediência, ele transmitiu a todo o gênero humano “só a morte” e as penas “do corpo, e não também o pecado, que é a morte da alma”: seja anátema; “pois contradiz o Apóstolo, que afirma: ‘Por causa de um só homem o pecado entrou no mundo e com o pecado a morte, assim também a morte atingiu todos os homens, e nele todos pecaram’ [Rm 5,12]” [*372].
2. “Si quis Adae praevaricationem sibi soli et non eius propagini asserit nocuisse”, acceptam a Deo sanctitatem et iustitiam, quam perdidit, sibi soli et non nobis etiam eum perdidisse; aut inquinatum illum per inoboedientiae peccatum “mortem” et poenas “corporis tantum in omne genus humanum transfudisse, non autem et peccatum, quod mors est animae”: anathema sit, “cum contradicat Apostolo dicenti: ‘Per unum hominem peccatum intravit in mundum, et per peccatum mors, et ita in omnes homines mors pertransiit, in quo omnes peccaverunt’ [Rm 5,12]” [*372].