DH 1513
3. Se alguém afirmar que este pecado de Adão, que é um só quanto à origem e a todos transmitido por propagação, não por imitação, pertence a cada um como próprio, pode ser tirado com as forças da natureza humana ou com outro remédio que não os méritos do único mediador, nosso Senhor Jesus Cristo [cf. *1347], que nos reconciliou com Deus no seu sangue [cf. Rm 5,9s], tornado por nós justiça, santificação e redenção [1Cor 1,30]; ou nega que este mérito de Jesus Cristo é aplicado, tanto aos adultos como às crianças, mediante o sacramento do batismo devidamente administrado segundo a maneira da Igreja: seja anátema. Porque “não há outro nome dado aos homens debaixo do céu pelo qual devamos ser salvos” [At 4,12]. Daí esta palavra: “Eis o cordeiro de Deus, eis o que tira o pecado do mundo” [Jo 1,29], e a outra: “Todos vós que fostes batizados em Cristo, vos revestistes de Cristo” [Gl 3,27].
3. Si quis hoc Adae peccatum, quod origine unum est et propagatione, non imitatione transfusum omnibus inest unicuique proprium, vel per humanae naturae vires, vel per aliud remedium asserit tolli, quam per meritum unius mediatoris Domini nostri Iesu Christi [cf. *1347], qui nos Deo reconciliavit in sanguine suo [cf. Rm 5,9s], “factus nobis iustitia, sanctificatio et redemptio” [1 Cor 1,30]; aut negat, ipsum Christi Iesu meritum per baptismi sacramentum, in forma Ecclesiae rite collatum, tam adultis quam parvulis applicari: anathema sit. Quia “non est aliud nomen sub caelo datum hominibus, in quo oporteat nos salvos fieri” [Act 4,12]. Unde illa vox: “Ecce agnus Dei, ecce qui tollit peccata mundi” [Io 1,29]. Et illa: “Quicumque baptizati estis, Christum induistis” [Gal 3,27].