Denzinger · DH 1764

DH 1764

O sacrifício e o sacerdócio estão tão unidos na disposição de Deus que ambos existem em cada uma das leis. Por conseguinte, como a Igreja Católica recebeu no Novo Testamento, por instituição do Senhor, o santo sacrifício visível da Eucaristia, é preciso confessar também que há nela um novo sacerdócio, visível e externo [cân. 1], para o qual o antigo foi transferido [cf. Hb 7,12ss]. As sagradas Escrituras mostram e a tradição da Igreja Católica sempre ensinou que este sacerdócio foi instituído pelo próprio Senhor e Salvador nosso [cân. 3], e que o poder de consagrar, oferecer e administrar seu corpo e sangue, bem como de perdoar e reter os pecados, foi transmitido aos Apóstolos e seus sucessores no sacerdócio [cân. 1]. sete ordens

Latim

Sacrificium et sacerdotium ita Dei ordinatione coniuncta sunt, ut utrumque in omni lege exstiterit. Cum igitur in Novo Testamento sanctum Eucharistiae sacrificium visibile ex Domini institutione catholica Ecclesia acceperit: fateri etiam oportet, in ea novum esse visibile et externum sacerdotium [can. 1], in quod vetus translatum est [cf. Hbr 7,12]. Hoc autem ab eodem Domino Salvatore nostro institutum esse [can. 3], atque Apostolis eorumque successoribus in sacerdotio potestatem traditam consecrandi, offerendi et ministrandi corpus et sanguinem eius, nec non et peccata dimittendi et retinendi, sacrae Litterae ostendunt, et catholicae Ecclesiae traditio semper docuit [can. 1]. Cap. 2 As

Abrir no Denzinger completo →