DH 2187
7. E tampouco devem afastar da mente e dos olhos, como inúteis para a contemplação, as imagens e as representações, quer externas como internas, de Cristo Senhor, de sua Beatíssima Mãe, a Virgem Maria, e dos outros Santos que reinam nos céus com Deus e rezam por nós, que estamos neste vale de lágrimas; ainda que, alguma vez – mas somente no momento da contemplação, quando a nossa mente inundada pelos dons celestiais é arrastada para a contemplação das coisas do céu, para que a alma não seja distraída – seja bom afastar-se das figuras naquele momento.
7. Neque Christi Domini Beatissimaeque eius Matris Mariae Virginis ceterorumque Sanctorum, qui cum Deo regnant in caelis et pro nobis in hac lacrymarum valle constitutis orant, imagines et simulacra, tam externa quam interna, velut contemplationi inutilia a mente et oculis removeant; licet aliquando, in actu contemplationis tantum, et quando mens nostra caelestibus donis perfusa ad divinarum rerum contemplationem attrahitur, ne anima distrahatur, liceat a figuris pro tunc recedere.