DH 2552
4. Quanto ao primeiro capítulo da primeira parte, s isto é, se crianças judias podem ser batizadas c o n - t r a a v o n t a d e d o s g e n i t o r e s , declaramos abertamente que isto já foi definido por S. Tomás em três lugares, isto é nos Quodibet 2, a. 7; na [Summa theologiae] IIª IIae, q. 10, 1, 12. Ali, examinando de novo a questão proposta nos Quodibet: “Se os filhos de judeus e dos outros infiéis devem ser batizados contra a vontade dos genitores”, assim responde: “Respondo dizendo que tem a máxima autoridade o costume da Igreja que deve sempre ser imitado em todas as coisas, etc. O uso da Igreja nunca foi que os filhos de judeus fossem batizados contra a vontade dos genitores …”; e assim diz na IIIª, q. 68, a. 10: “Respondo dizendo que as crianças filhos 553 de infiéis … se não têm ainda o uso do livre arbítrio, segundo o direito da natureza estão sob o cuidado dos genitores, por todo o tempo em que não podem prover a si mesmos …; e seria portanto contra a justiça natural, se essas crianças fossem batizadas contra a vontade dos genitores; como também, se alguém que tivesse o uso da razão fosse batizado contra a sua vontade. Seria também perigoso …”
4. De primo primae partis capite si sermo sit, utrum nempe d i s s e n t i e n t i b u s p a r e n t i b u Hebraei infantes baptizari possint, aperte asserimus, hoc iam a sancto Thoma tribus in locis definitum fuisse, nempe in Quodlibet 2, a. 7; in [Summa theologiae] IIa IIae, q. 10, a. 12, ubi ad examen revocans quaestionem in Quodlibetis propositam: “Utrum pueri Iudaeorum et aliorum infidelium sint invitis parentibus baptizandi”, ita respondet: “Respondeo dicendum, quod maximam habet auctoritatem Ecclesiae consuetudo, quae semper est in omnibus aemulanda, etc. Hoc autem Ecclesiae usus nunquam habuit, quod Iudaeorum filii invitis parentibus baptizarentur …”; atque ita ait in IIIa, q. 68, a. 10: “Respondeo dicendum, quod pueri infidelium filii … si nondum habent usum liberi arbitrii, secundum ius naturale sunt sub cura parentum, quamdiu ipsi sibi providere non possunt …; et ideo contra iustitiam naturalem esset, si tales pueri invitis parentibus baptizarentur; sicut etiam si aliquis habens usum rationis baptizaretur invitus. Esset etiam periculosum …”