Denzinger · DH 4007

DH 4007

7. Para realizar tão grande obra, Cristo está sempre presente à sua Igreja, especialmente nas ações litúrgicas. Está presente no sacrifício da Missa, quer na pessoa do ministro – pois “quem agora oferece pelo ministério dos sacerdotes é o mesmo que então se ofereceu na cruz” 1 –, quer especialmente sob as espécies eucarísticas. Está presente, . com sua força, nos sacramentos, de modo que, quando alguém batiza, é o próprio Cristo que batiza 2 . Está presente na sua palavra, pois é ele que fala quando na Igreja são lidas as Sagradas Escrituras. Está presente, enfim, quando a Igreja reza e canta, ele que prometeu: “Onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, eu estou no meio deles” [Mt 18,20]. Em tão grande obra, pela qual Deus é perfeitamente glorificado e os homens santificados, Cristo associa sempre a si a Igreja, sua esposa muito amada, a qual invoca o seu Senhor e por meio dele rende culto ao Eterno Pai. Com razão se considera a Liturgia como o exercício da função sacerdotal de Cristo. Nela, os sinais sensíveis significam e realizam, cada um à sua maneira, a santificação do homem e é exercido pelo Corpo Místico de Jesus Cristo, Cabeça e membros, o culto público integral. Portanto, qualquer celebração litúrgica é, por ser obra de Cristo sacerdote e do seu Corpo que é a Igreja, a ação sagrada por excelência, cuja eficácia por nenhuma outra ação da Igreja é igualada, com o mesmo título e no mesmo grau.

Latim

7. Ad tantum vero opus perficiendum, Christus Ecclesiae suae semper adest, praesertim in actionibus liturgicis. Praesens adest in Missae Sacrificio cum in ministri persona, “idem nunc offerens sacerdotum ministerio, qui seipsum tunc in cruce obtulit” 1 , tum maxime sub specibus [101] eucharisticis. Praesens adest virtute sua in Sacramentis, ita ut cum aliquis baptizat, Christus ipse baptizet 2 Praesens adest in verbo suo, siquidem ipse loquitur dum sacrae Scripturae in Ecclesia leguntur. Praesens adest denique dum supplicat et psallit Ecclesia, ipse qui promisit: “Ubi sunt duo vel tres congregati in nomine meo, ibi sum in medio eorum” [Mt 18,20]. Reapse tanto in opere, quo Deus perfecte glorificatur, et homines sanctificantur, Christus Ecclesiam, sponsam suam dilectissimam, sibi semper consociat, quae Dominum suum invocat et per ipsum Aeterno Patri cultum tribuit. Merito igitur Liturgia habetur veluti Iesu Christi sacerdotalis muneris exercitatio, in qua per signa sensibilia significatur et modo singulis proprio efficitur sanctificatio hominis, et a mystico Iesu Christi Corpore, Capite nempe eiusque membris, integer cultus publicus exercetur. Proinde omnis liturgica celebratio, utpote opus Christi sacerdotis, eiusque Corporis, quod est Ecclesia, est actio sacra praecellenter, cuius efficacitatem eodem titulo eodemque gradu nulla alia actio Ecclesiae adaequat.

Abrir no Denzinger completo →