DH 4772
É preciso denunciar com clareza, no recurso sistemático à violência como caminho necessário da libertação, um erro pernicioso, que abre a estrada a novas servidões. Deve-se condenar, com o mesmo vigor, a violência contra os pobres, exercida pelos que têm posses, a arbitrariedade policial contra os civis, como também toda forma de violência transformada em sistema de governo. Nesses campos é preciso recordar, para aprender, as lições das trágicas experiências que nosso século conheceu e ainda conhece. Não se pode tampouco admitir a culpável cumplicidade dos poderes públicos nos Estados democráticos em que a situação social de grande número de homens e mulheres está longe de corresponder ao que exigem os direitos individuais e sociais constitucionalmente garantidos.
Cum constanter recursus fit ad violentiam propositam tamquam viam necessariam ad liberationem obtinendam, alte edicendum est hunc esse perniciosum errorem, ex quo novae oriuntur servitutes. Pariter damnanda est violentia locupletum pauperibus illata, arbitrium biocolytarum in cives exercitum, itemque quaelibet violentiae forma adhibita [589] ut ratio regendae rei publicae. Ad rem quod attinet, memoria semper tenenda sunt, ut inde moneamur, calamitosa illa experimenta, quae saeculum hoc nostrum passum est et adhuc patitur. Itidem amplius admitti non licet culpabilis desidia rei publicae moderatorum in civitatibus democraticis, ubi longe abest ut socialis condicio perplurium virorum et mulierum respondeat exigentiis iurium individualium et socialium, lege fundamentali rei publicae statutorum.