Denzinger · DH 4981

DH 4981

2. … Na Carta apostólica “Mulieris dignitatem”, Nós mesmos escrevemos a este respeito: “Chamando só varões como seus apóstolos, Cristo agiu de maneira totalmente livre e soberana. Fez isso com a mesma liberdade com a qual, por toda a sua vida, valorizou a dignidade da vocação da mulher, sem se conformar aos usos prevalecentes nem às tradições sancionadas pela legislação daquele tempo” 1 . Com efeito, os Evangelhos e os Atos dos Apóstolos atestam que esta vocação correspondia ao eterno desígnio de Deus: Cristo escolheu os que ele mesmo quis [cf. Mc 3,13s; Jo 6,70], e fez isso em união com o Pai “pelo Espírito Santo” [At 1,2], depois de ter passado a noite em oração [cf. Lc 6,12]. Por isso, para a admissão ao sacerdócio ministerial 2 , a Igreja

Latim

[546] 2. … In Epistola Apostolica “Mulieris dignitatem” Nos Ipsi de hac materia scripsimus: “Advocans solos viros uti Apostolos suos Christus sese ratione gessit prorsus libera suique iuris. Eadem istud libertate fecit, qua toto in vitae suae instituto dignitatem extulit mulieris vocationemque, non tamen accomodans se vigentibus moribus ac traditionibus lege illius temporis constitutis” 1 . Evangelia enim et Acta Apostolorum testificantur hanc vocationem factam esse secundum aeternum Dei consilium: Christus elegit quos voluit ipse [cf. Mc 3,13-14; Io 6,70], idque fecit una cum Patre, “per Spiritum Sanctum” [Act 1,2], postquam pernoctaverat in oratione [cf. Lc 6,12]. Quapropter in admissione ad sacerdotium ministeriale 2 , Eccle-

Abrir no Denzinger completo →