DH 1542
Aqueles, pois, que, pelo pecado, decaíram da graça da justificação depois de tê-la recebido, poderão novamente ser justificados [cân. 29], se, movidos por Deus, procurarem recuperá-la pelo sacramento da penitência pelo mérito de Cristo. Esta forma de justificação é a reparação daquele que caiu, aquela reparação que os santos Padres chamaram, com uma expressão feliz: “a segunda tábua depois do naufrágio que é a perda da graça” 1 . De fato, para aqueles que caem em pecado depois do batismo, Cristo Jesus instituiu o sacramento da penitência, quando disse: “Recebei o Espírito Santo, àqueles a quem perdoardes os pecados, lhes serão perdoados, e àqueles a quem os retiverdes, lhes serão retidos” [Jo 20,22s]. 408
Qui vero ab accepta iustificationis gratia per peccatum exciderunt, rursus iustificari poterunt [can. 29], cum excitante Deo per paenitentiae sacramentum merito Christi amissam gratiam recuperare procuraverint. Hic enim iustificationis modus est lapsi reparatio, quam “secundam post naufragium deperditae gratiae tabulam” 1 sancti Patres apte nuncuparunt. Etenim pro iis, qui post baptismum in peccata labuntur, Christus Iesus sacramentum instituit paenitentiae, cum dixit: “Accipite Spiritum Sanctum; quorum remiseritis peccata, remittuntur eis, et quorum retinueritis, retenta sunt” [Io 20,22s].