DH 3487
… O teólogo modernista se utiliza dos mesmos princípios da imanência e do simbolismo que vi- - mos sendo usados pelo filósofo, adaptando-os ao crente: os p r i n c í p i o s , dizemos, da i m a n ê n c i a e do s i m b o l i s m o . Eis com que facilidade ele executa a sua tarefa: pelo filósofo é ensinado que o princípio da fé é imanente; pelo crente é acrescentado que esse princípio é Deus; conclui ele mesmo <o teólogo>: logo Deus é imanente no homem. Disto se conclui a i m a n ê n c i a t e o l ó g i c a . De novo: o filósofo tem por certo que as representações da fé são puramente simbólicas; o crente afirma que o objeto da fé é Deus em si mesmo; conclui pois o teólogo: logo as representações da 748 s realidade divina são simbólicas. Segue-se daqui o simbolismo teol ó gico. …
[609] … Modernista theologus eisdem utitur principiis, quae usui philosopho esse vidimus, illaque ad credentem aptat: p r i n c i p i a inquimus i m m a n e n t i a e et s y m b o l i s m i . Sic autem rem expeditissime perficit. Traditur a philosopho, principium fidei esse immanens; a credente additur, hoc principium Deum esse; concludit ipse: Deus ergo est immanens in homine. Hinc i m m a n e n t i a t h e o l o g i c a . Iterum: philosopho certum est, repraesentationes obiecti fidei esse tantum symbolicas; credenti pariter certum est, fidei obiectum esse Deum in se; theologus igitur colligit: repraesentationes divinae realitatis esse symbolicas. Hinc s y m b o l i s m u theologicus. …