Denzinger · DH 3913

DH 3913

O fundamento principal em que se apóia a dignidade régia de Maria é sem dúvida sua maternidade divina. Na verdade, do Filho que a Virgem conceberá, lê-se na Sagrada Escritura: “Chamar-se-á Filho do Altíssimo e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai; e reinará na casa de Jacó eternamente e o seu reino não terá fim” [Lc 1,32s], e, além disso, Maria é chamada “mãe do Senhor” [Lc 1,43], de onde facilmente se conclui que Maria é rainha, por ter dado a vida a um Filho que, no próprio instante de sua concepção, mesmo como homem, era rei e Senhor de todas as coisas, pela união hipostática da natureza humana com o Verbo. Por isso muito bem pôde S. João Damasceno escrever: “Tornou-se verdadeiramente Senhora de toda a criação, no momento em que se tornou Mãe do Criador” 1 ; e assim se pode afirmar que o arcanjo Gabriel foi o primeiro a anunciar com voz celestial o ofício régio de Maria.

Latim

Praecipuum, quo regalis Mariae dignitas innititur, principium procul dubio est divina eius maternitas. Quandoquidem enim in Sacris Litteris de Filio, quem Virgo concipiet, haec sententia legitur: “Filius Altissimi vocabitur, et dabit illi Dominus Deus sedem David patris eius et regnabit in domo Iacob in aeternum et regni eius non erit finis” [Lc 1,32s], ac praeterea Maria “mater Domini” [Lc 1,43] nuncupatur, inde facile eruitur, ipsam quoque esse reginam, quippe quae Filium genuerit, qui eodem momento quo conceptus est, propter hypostaticam humanae naturae cum Verbo unionem, rex, etiam ut homo, erat et rerum omnium Dominus. Itaque iure meritoque S. Iohannes Damascenus haec scribere potuit: “Vere omnis creaturae Domina facta est, cum Creatoris Mater exstitit” 1 ; parique modo affirmari potest, primum qui regium Mariae munus caelesti ore nuntiavit, ipsum fuisse Gabrielem archangelum.

Abrir no Denzinger completo →