DH 3978
E como as relações de cidadania se colocam em termos de direito e dever, os homens se abrem às coisas que abrangem da alma e da mente, quais a verdade, a justiça, a caridade, a liberdade, e tornamse cônscios de serem membros dessa sociedade. E, como isto não basta, os homens são movidos por tais razões a conhecer melhor o verdadeiro Deus, aquele que transcende a natureza humana e pessoal. Por isso colocam então as relações entre eles e Deus como fundamento de sua vida, isto é, da vida que vivem no próprio íntimo ou da que têm em comum com os outros homens. e sua origem divina
Atque cum civium disciplina ad ium officiaque informatur, tunc homines continuo res ad animum mentemque pertinentes deprehendunt, plane quid veritas sit, quid iustitia, quid caritas, quid libertas intellegunt, iidem conscii fiunt se huius[269]modi societatis esse membra. Neque id satis; nam huius generis causis commoti homines ad verum Deum melius cognoscendum feruntur, nempe supra humanam naturam positum personaque praeditum. Quam ob rem rationes, quae iis cum Deo intercedunt, quasi fundamentum suae vitae existimant: id est vitae, quam vel intus in animo suo vivunt, vel cum reliquis hominibus consociaverunt. Necessidade da autoridade